Top 30 włoskich arcydzieł renesansu, które warto zobaczyć

30 paź 2021
Top 30 włoskich arcydzieł renesansu, które warto zobaczyć

Podróżowanie po Włoszech jest zawsze wielką przyjemnością estetyczną. Przez setki lat obraz kulturowy Włoch kształtował się kropla po kropli. W XIII-wiecznych Włoszech, a dokładniej we Florencji, narodziła się cała epoka bezprecedensowego rozkwitu kulturalnego Europy, zwana później renesansem.

Zebraliśmy w jednym artykule 30 renesansowych skarbów z różnych części Włoch – malarstwo, architektura, rzeźba. Sortowanie ich według sławy lub „arcydzieła” jest zbyt wymagającym zadaniem, więc posegregowaliśmy je z grubsza według czasu pojawienia się, zaczynając od dzieł wcześniejszych.

A dodatkowo ta część włoskiego malarstwa i rzeźby, która znajduje się w muzeach innych krajów, nie znalazła się na tej liście – na przykład „La Gioconda” można zobaczyć tylko w Luwrze.

„Pocałunek Judasza” Giotta di Bondone

Pocałunek Judasza

Ten czternastowieczny fresk nie jest powszechnie uważany za arcydzieło włoskiego renesansu. A jednak jest. Ponieważ jego autorem jest Giotto, ojciec renesansu, który wyprzedził o półtora wieku swoich współczesnych. W scenie zdrady Jezusa odszedł od ikonografii i przedstawił nie płaskie twarze, ale oblicza, nie maski, ale postacie i żywe emocje. Długo by wymieniać innowacje Giotta, ale wystarczy spojrzeć na ten fresk w porównaniu z dziełami innych XIV-wiecznych mistrzów, a wszystko staje się jasne bez słów.

Gdzie można zobaczyć: Cappella di Scrovegna, Padwa.

„Wygnanie z raju” Masaccio

Wygnanie z raju

XV wiek – Renesans jest na wyciągnięcie ręki. Młody malarz Masaccio był jednym z pierwszych, którzy zastosowali perspektywę linearną i znajomość anatomii, dlatego jego freski przedstawiają pięknie zbudowanych ludzi w realistycznym świecie. Adam i Ewa są przedstawieni nadzy, cierpiący z powodu swojej nagości i w szczytowym momencie rozpaczy z powodu tego, że bramy raju właśnie się za nimi zatrzasnęły. Księża długo nie mogli przyzwyczaić się do tego odważnego stylu malarskiego i uzupełnili włoski fresk, wyposażając Adama i Ewę w liście figowe, od których uwolniono ich dopiero podczas renowacji w XX wieku.

Gdzie można zobaczyć: Kaplica Brancacci, Kościół Santa Maria del Carmine, Florencja.

Kopuła Brunelleschiego – renesansowe arcydzieło architektury

Kopuła Brunelleschiego

Filippo Brunelleschi, wznosząc kopułę nad katedrą we Florencji na początku XV wieku, rozwiązywał trudny problem techniczny. Przez ponad sto lat wspaniała katedra stała bez głowy, ponieważ zadanie wydawało się nie do rozwiązania. Architekt przez długi czas studiował starożytne budowle, aż w końcu wymyślił projekt podwójnej kopuły z wewnętrznym i zewnętrznym sklepieniem, połączonych białą marmurową latarnią. Teraz ośmiokątny cud o średnicy 42 metrów swobodnie unosi się nad miastem, uzupełniając cały zespół. Piękno kopuły przyciąga wielu turystów, co prowadzi do długich kolejek przy wejściu. Możesz oszukiwać i kupować wycieczki online z wyprzedzeniem poprzez stronę internetową. Kopuła zalicza się do 20 głównych zabytków Florencji.

Gdzie można zobaczyć: Santa Maria del Fiore, Florencja. 

Świątynia Malatesty Leon Battista Alberti

Храм Малатеста Леон-Баттиста Альберти

Ten niepozorny renesansowy kościółek w Rimini został zbudowany na miejscu starego kościoła klasztornego jako grobowiec rodzinny księcia Malatesty i jego rodziny. Architekt Alberti chciał definitywnie odejść od standardów średniowiecza. A dokładniej chciał stworzyć mauzoleum nawiązujące do starożytnej architektury rzymskiej i jej heroicznego patosu. Fasada przypomina łuk triumfalny, boczne arkady przypominają akwedukty. W planach była kopuła, ale budowa została nieumyślnie wstrzymana i nigdy nie została ukończona zgodnie z projektem.

Gdzie można zobaczyć: Rimini.

Palazzo Pitti

Palazzo Pitti

Największy pałac Florencji powstał dzięki... Luca Pitti – bankierowi, który był zazdrosny o rodzinę Medyceuszy. Postrzegał własną rezydencję jako większą i bardziej okazałą niż ta, którą mieli jego patroni. Jednak zbankrutowani potomkowie Pitti sprzedali majątek – nie komukolwiek, ale Medyceuszom. Cosimo kazał powiększyć budynek i dodać podwyższony korytarz, prowadzący przez Arno do Palazzo Vecchio. Wnętrza są pełne przepychu, a pałac otoczony jest Ogrodami Boboli.

Gdzie można zobaczyć: Florencja. Aby kupić bilet online, kliknij tutaj.

„Zmartwychwstanie Chrystusa” Piero della Francesca

Zmartwychwstanie Chrystusa

Tak jak natura budzi się wcześniej czy później z zimowego snu, tak duch ludzki niezmiennie podnosi się do nowego życia. W ten sposób można podsumować filozoficzną wymowę najważniejszego wczesnorenesansowego obrazu o tematyce religijnej. Fresk ten posiada również tytuł „najpiękniejszego obrazu na świecie” Aldousa Huxleya. Obraz nieświadomie ocalił Sansepolcro podczas II wojny światowej, kiedy to brytyjski dowódca, pamiętając esej Huxleya, wstrzymał ostrzał miasta.

Gdzie można zobaczyć: Pinacoteca Comunale, Sansepolcro.

„Grecka Madonna” Giovanniego Belliniego

Греческая Мадонна» Джованни Беллини

Wenecki mistrz Bellini żył długo i namalował wiele Madonn z niemowlętami. Wyróżnia się jeden z nich, namalowany przez młodego artystę dla pałacu dożów. Swoją nazwę zawdzięcza greckiej inskrypcji na płótnie. Klasycystyczny układ obrazu, szaty Madonny i aureola nad jej głową sugerują, że artysta inspirował się ikonografią bizantyjską. Ale piękna żywa twarz w swojej jasności i prostocie rozbija to złudzenie.

Gdzie można zobaczyć: Pinacoteca Brera, Mediolan.

» PRZECZYTAJ ARTYKUŁ - Pinakoteka Brera

„Camera degli Sposi” Andrea Mantegna

Camera degli Sposi

Jest to oszałamiający przykład sztuki renesansowej we Włoszech. Jeden z pierwszych trików perspektywicznych w projektowaniu wnętrz, tworzący poczucie przestrzeni, wysokości i światła w pomieszczeniu o wysokości nie większej niż siedem metrów. Jakby pokój cudownie się powiększył, by pomieścić całą dalszą rodzinę markiza Gonzago. Ściany ozdobione są realistycznymi kolumnadami, schodami i zasłonami – wydaje się, że można je odepchnąć ręką. Płaski sufit jest namalowany w formie otwartej na niebo kopuły, a odcienie światła utrzymują wrażenie, że światło wlewa się z góry. 

Gdzie można zobaczyć: Palazzo Ducale, Mantua.

„Narodziny Wenus” Sandro Botticellego

Narodziny Wenus

Jednym z najbardziej urzekających i inspirujących obrazów renesansu jest obraz Narodziny Wenus we Florencji. Ten hymn na cześć piękna jest ponadczasowy. To nie tylko starożytna bogini, ale łagodna i miłosierna kobieta o potulnym spojrzeniu i zdolności przebaczania. To właśnie ku temu obrazowi zwrócili się prerafaelici w XIX wieku, tworząc swój ideał estetyki.

O dziwo, Wenus miała swój prototyp. Simonetta Vespucci, która mieszkała we Florencji, była kobietą o zewnętrznym i wewnętrznym pięknie. Jej twarz spogląda na nas z wielu płócien mistrza.

Gdzie można zobaczyć: Galeria Uffizi we Florencji. Kupić bilety z wyprzedzeniem i uniknąć czekania w kolejce można tutaj.

„Człowiek Witruwiański” Leonarda da Vinci

Człowiek Witruwiański

Da Vinci wcale nie próbował stworzyć arcydzieła – ten obraz był jedynie ilustracją jego przemyśleń, próbą narysowania człowieka o idealnych proporcjach w ujęciu rzymskiego architekta Witruwiusza. W elegancki sposób wpisał ciało mężczyzny w koło i kwadrat jednocześnie, udowadniając tym samym, że malarstwo jest bliskie nauce. Dzięki Leonardowi ludzkość ponownie zwróciła się ku ideałom antyku, a Człowiek Witruwiański stał się jednym z najczęściej powielanych rysunków wszech czasów.

Gdzie można zobaczyć: Galleria dell'Accademia, Wenecja. 

„Ostatnia wieczerza” Leonarda da Vinci

Ostatnia wieczerza

Przez długi czas fresk ten był jedynym dziełem Leonarda dostępnym dla szerokiej publiczności. Namalowany na ścianie klasztornego refektarza, wygląda jak perspektywiczne przedłużenie pomieszczenia. Każdemu, kto tu jadł, wydawało się, że Jezus i jego uczniowie siedzą przy sąsiednim stole. Apostołowie są autentycznie zaskoczeni słowami Mistrza, że jeden z nich Go zdradzi – ich gesty i reakcje Mistrz dostrzegł w życiu zwykłych ludzi. Należy pamiętać, że zwiedzanie obrazu należy zaplanować z wyprzedzeniem, ponieważ bilety rezerwowane są na stronie internetowej klasztoru z około miesięcznym wyprzedzeniem. Łatwiej jest się tam dostać wykupując wycieczkę z przewodnikiem. 

» PRZECZYTAJ ARTYKUŁ - 10 faktów i tajemnic „Ostatniej Wieczerzy” Leonarda da Vinci

A żeby zobaczyć inne światowej sławy arcydzieło Leonarda, Mona Lisę, musisz udać się do Luwru w Paryżu. Leonardo przywiózł obraz ze sobą do Francji i od tamtej pory jest tam przechowywany.

Gdzie można zobaczyć: Santa Maria delle Grazie, Mediolan. 

„Pieta” Michała Anioła Buonarroti

Pieta

Pieta, Opłakiwanie Chrystusa, to tragiczny temat religijny, namalowany przez Michała Anioła w tradycji sztuki wysokiego renesansu. Zaskakujące jest to, że Madonna z ciałem Chrystusa w ramionach przedstawiona jest jako młoda i piękna dziewica – według 24-letniego autora, kobieta czysta długo zachowuje młodość. Michał Anioł reinterpretował ten temat jeszcze dwukrotnie za swojego życia: Pietę Bandini w katedrze florenckiej i Pietę Rondanini w Castello Sforzesco.

Gdzie można zobaczyć: Katedra Świętego Piotra, Watykan. Należy pamiętać, że kolejka do wejścia trwa zazwyczaj około 2-3 godzin. Upewnij się, że kupiłeś bilety z wyprzedzeniem, wtedy będziesz musiał przejść tylko przez kolejkę do kontroli bezpieczeństwa, omijając kolejkę do kasy biletowej. Kupić bilety online można tutaj.

„Dawid” Michała Anioła Buonarroti

Dawid

Posąg "Dawida" słusznie uznawany jest za wzór piękna ludzkiego ciała i arcydzieło sztuki renesansowej, choć wielu zauważa dysproporcję. Faktem jest, że pięciometrowa rzeźba miała być umieszczona na kopule katedry, a mistrz świadomie posunął się do naruszenia proporcji górnej części postaci. Rzeźba nie miała jednak odwagi wystawić się na wiatr i deszcz. Został umieszczony pod dachem Loggii na Piazza Signoria, a następnie w muzeum, gdzie można go oglądać. A kopie „Dawida” do dziś zdobią Florencję.

Gdzie można zobaczyć: Akademia Sztuk Pięknych, Florencja. Bilety można nabyć za pośrednictwem naszych partnerów.

„Tronująca Maria z Dzieciątkiem i świętymi” Giorgione

Tronująca Maria z Dzieciątkiem i świętymi

„Tronująca Maria z Dzieciątkiem i świętymi”  to ołtarz – Giorgione namalował go dla katedry w swoim rodzinnym mieście, na zamówienie miejscowego kondotiera. Kompozycja wpisana jest w trójkąt równoboczny, w którego narożnikach znajdują się Madonna z Dzieciątkiem w czerwonej szacie i dwaj święci. Jest coś wzruszającego w tym, że znaczące dzieło malarskie nigdy nie opuściło swojej ojczyzny, a niemal połowę obrazu zajmuje pejzaż – drzewa i wzgórza oraz mury i wieże zamku, który do dziś znajduje się w Castelfranco.

Gdzie można zobaczyć: Katedra, Castelfranco Veneto.

„Szkoła w Atenach” Rafael Santi.

Szkoła w Atenach

Fresk ten powstał na zlecenie papieża Juliusza II. Pod wyniosłymi sklepieniami fantastycznej budowli Rafael umieścił idealną wspólnotę myślicieli. Tu Platon i Arystoteles spierają się o to, czy to Ziemia czy niebo, Diogenes leży na kamiennych schodach, Archimedes i Pitagoras piszą i liczą, a Sokrates ogłasza, co jest prawdą. W wizerunkach wielkich Greków można dostrzec cechy współczesnych Rafaela: Michał Anioł i Leonardo, Bramante i jego ukochana Margherita. Nie zapomniał o sobie: nieruchomy wzrok młodego człowieka w rogu obrazu zdradza autoportret.

Gdzie można zobaczyć: Stacja Pałacu Apostolskiego, Watykan.

» PRZECZYTAJ ARTYKUŁ - Watykan: wskazówki dla turystów

„Stworzenie Adama” Michała Anioła Buonarroti

Stworzenie Adama

Michał Anioł, wytrawny rzeźbiarz cielesnego piękna, po raz pierwszy w życiu namalował freski sufitowe. Najsłynniejszym dziełem malarskim jest scena stworzenia Adama. Wydarzenie, które ma nastąpić, to nie tylko stworzenie ciała doskonale pięknego Adama według boskiego wzoru, ale uduchowienie ludzkiej powłoki. Gest dwóch wyciągniętych rąk ilustruje ten moment. Ostatnio ludzie dostrzegli w zarysie Boga Ojca zarys ludzkiego mózgu. Liczące pół tysiąca lat dzieło kryje w sobie nowe tajemnice...

Gdzie można zobaczyć: Kaplica Sykstyńska, Muzea Watykańskie, Watykan. Bilety można kupić tutaj.

„Miłość niebiańska i miłość ziemska” Tycjan

Miłość niebiańska i miłość ziemska

Alegoryczny obraz pomyślany jako prezent od szlachetnego Wenecjanina dla jego narzeczonej, którego tajemnica nigdy nie zostaje do końca rozwiązana. Dziewczyna w stroju ślubnym siedzi z robótkami, za nią znajduje się bogaty dom i para królików jako życzenie owocnego małżeństwa. Obok niej stoi naga Wenus trzymająca misę z ogniem, symbol wiecznej i namiętnej miłości. Szczegóły tego mistrzowsko namalowanego obrazu były różnie interpretowane przez historyków sztuki, a swoją współczesną nazwę obraz otrzymał dopiero 200 lat po namalowaniu.

Gdzie można zobaczyć: Galleria Borghese, Rzym. Galeria Borghese w Rzymie posiada dużą kolekcję sztuki włoskiej, dlatego najlepiej zwiedzać ją z przewodnikiem.

„Madonna della seggiola” Rafaela Santi

Madonna della seggiola

Nie bez powodu Madonny Rafaela uważane są za najpiękniejsze wizerunki kobiet, jakie kiedykolwiek powstały. Posiadają rzadkie połączenie zewnętrznego piękna i eterycznej duchowości. Jednak „Madonna della seggiola” wyróżnia się nieco na tle tej galerii. Ubrana w odświętny strój mieszczki, siedzi blisko widza i trzyma mocno w ramionach swojego syna. Twarz Madonny wypełniona jest niezwykłą dla Rafaela witalnością, jasnymi i ciepłymi barwami. Może dlatego, że modelką do obrazu była ziemska piękność, a nie idealny obraz? 

Gdzie można zobaczyć: Galeria Palatina, Florencja. Bilety z pierwszeństwem wstępu można kupić tylko w przedsprzedaży na stronie internetowej.

„Fornarina” Rafael Santi

Fornarina

Półnaga nimfa, przyciskająca do piersi przezroczystą szatę, zawstydzona. Można ją rozpoznać na wielu obrazach Rafaela, ale tylko dwa razy przedstawił on ukochaną w jej własnym przebraniu i z pierścieniem na palcu. Artysta zmarł, a obraz dokończył jego uczeń, z jakichś powodów zamalowując pierścień. Tajemnica relacji między artystą a modelką zrodziła wiele legend, z których większość jest fikcją. Mimo to "Fornarina" stała się ideałem renesansowego piękna i źródłem inspiracji dla uczniów i naśladowców Rafaela. Nie przegap okazji, aby zobaczyć obraz na własne oczy, a także inne wielkie arcydzieła Rzymu, dostępne za darmo dla turystów. 

Gdzie można zobaczyć: Palazzo Barberini, Rzym.

„Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny” Antonio Allegri (Correggio)

Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny

W tym fresku Correggio ujawnił się jako twórca nowego typu kopulastego malarstwa świątynnego. Jego tajemnica tkwi w niezwykłej, ale prawdziwej perspektywie: wir obłoków, postacie świętych i Matki Boskiej skierowane ku górze, ku światłu. Współcześni nie od razu zrozumieli nowatorstwo artysty. Kopuła została porównana do talerza z żabich udek, a Matka Boska wydała się po prostu nieprzyzwoita. Tycjan wyjaśnił to kilka lat później. Powiedział, że kopułę katedry można by odwrócić do góry nogami i wypełnić po brzegi złotymi monetami – to byłaby prawdziwa cena tego arcydzieła. Fresk "Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny" jest wpisany na listę największych skarbów Parmy.

Gdzie można zobaczyć: Katedra w Parmie.

„Wenus z Urbino” Tycjana

Wenus z Urbino

Słynny obraz przedstawia młodą nagą kobietę o typowym dla Tycjana kolorze włosów i złocistej, lśniącej skórze. Podobnie jak starożytni twórcy, artysta postrzega nagość jako symbol czystości i naturalności. Oczywiście, jeśli jest to bogini, bo nie nadszedł jeszcze czas na przedstawianie porządnych mieszczek nago. Historia milczy na temat tego, kto naprawdę służył za wzór. Najprawdopodobniej był to obraz zbiorowy, renesansowy ideał boskiego piękna. Możesz zobaczyć to arcydzieło sztuki i dowiedzieć się więcej na jego temat podczas zwiedzania Galerii Uffizi.

Gdzie można zobaczyć: Galeria Uffizi we Florencji.

Ogród Botaniczny w Padwie

Ogród Botaniczny w Padwie

Sztuka to nie zawsze obrazy i freski. Polecamy wizytę w pierwszym ogrodzie botanicznym w Europie, który powstał w Padwie jako źródło ziół leczniczych w czasach rozkwitu przemysłu medycznego. Koło w kwadracie – na tym założeniu opierał się układ terenu ograniczonego murem. Ogród został wzbogacony o nowe egzotyczne rośliny, wprowadzono innowacje techniczne, a najlepsze praktyki stopniowo rozprzestrzeniały się w całej Europie. Cenny naukowo ogród jest również interesującym miejscem, gdzie można podziwiać jego układ i zobaczyć rzadkie i stare rośliny, takie jak miłorząb i magnolie, orchidee i rośliny mięsożerne.

Gdzie można zobaczyć: Padwa.

„Perseusz z głową Meduzy” Celliniego

Perseusz z głową Meduzy

Słynny XVI-wieczny rzeźbiarz i jubiler otrzymał od swojego mecenasa Kosmy Medyceusza zamówienie na pracę o tematyce greckiej. Perseusz triumfuje nad Gorgonią Meduzą – alegoria ta miała pokazać wyższość władzy księcia nad Republiką Florencką. Odlany z brązu Perseusz trzyma w wyciągniętej ręce właśnie odciętą głowę Meduzy, u stóp bohatera rozpościera się jej ciało, a oko zwraca się do widza. Cellini był dumny ze swojego Perseusza i poświęcił mu około 50 stron w swojej autobiografii.

Gdzie można zobaczyć: Loggia dei Lanzi, Florencja.

Villa d'Este Pirro Ligorio

Villa d'Este Pirro Ligorio

Willa księcia d'Este, przypominająca bajkowy pałac, słynie przede wszystkim z ogromnego ogrodu położonego na zboczu góry. Park ma regularny układ, a topografia terenu pozwoliła na stworzenie tarasów, grot i wodospadów na zboczach. Najbardziej godne uwagi są jednak wodotryski: muzyczna fontanna organowa i miniaturowa replika La Rometta w Rzymie, Aleja Stu Fontann i rycząca Fontanna Smoków. Nie jest przypadkiem, że Piotr Wielki inspirował się Villa d'Este, kiedy zakładał swoje zespoły ogrodowe w Rosji. Koniecznie trzeba zobaczyć tę jedną z najwspanialszych willi Tivoli.

Wycieczkę po wilii można zarezerwować tutaj.

Gdzie można zobaczyć: Tivoli, Lazio.

„Uczta w domu Lewiego” Paolo Veronese'a

Uczta w domu Lewiego

Obraz cieszy się złą sławą do tego stopnia, że zainteresowała się nim inkwizycja. Faktem jest, że Veronese wykonał na zamówienie Kościoła duże płótno o tematyce Ostatniej Wieczerzy. Tak swobodnie potraktował wątek biblijny, że na obrazie pojawili się strażnicy, błazny, dzieci, psy, a nawet on sam w postaci gości. Korekta była równie pomysłowa – po prostu zmienił tytuł, a nawet powołał się na Ewangelię, stwierdzając, że Święto Lewiego rzeczywiście miało miejsce w Świętej Historii.

Gdzie można zobaczyć: Galleria dell'Accademia, Wenecja.

Bazylika Świętego Piotra

Bazylika Świętego Piotra

Główna katedra Watykanu została wymyślona przez Bramantego jako struktura nie mająca sobie równych na świecie. Budowa największego kościoła chrześcijańskiego trwała w sumie półtora wieku i nie została ukończona nawet w połowie za jego życia. Michał Anioł kontynuował prace, opierając się na projekcie Bramantego. Dobudował portyk z kolumnadą i rozpoczął budowę okrągłej, żebrowej kopuły, którą dokończył Giacomo della Porta. Później, w XVII wieku, niezrównany włoski rzeźbiarz Bernini stworzył plac z kolumnadą przed katedrą.

Gdzie można zobaczyć: Rzym, Watykan.

Villa La Rotonda Palladio

Villa La Rotonda Palladio

W Willi Rotonda architekt stworzył nowy typ domu wiejskiego, opierając się na antycznych wzorcach. Prostopadłościenna bryła budynku, ozdobiona z czterech stron portykiem o pełnej szerokości, zwieńczona była kulistą kopułą z okrągłym oknem pośrodku. Willa doskonale wkomponowuje się w krajobraz i wygląda bardziej jak grecka świątynia niż dom. Niekonwencjonalne pomysły nie od razu znalazły oddźwięk wśród współczesnych, ale potomni nazwali Palladia twórcą nowego stylu w architekturze – palladianizmu.

Gdzie można zobaczyć: Vicenza.

Most Rialto Antonio da Ponte

Most Rialto Antonio da Ponte

Jednym z symboli miasta stojącego na wodzie był most dla pieszych nad Wielkim Kanałem, zbudowany pod koniec XVI wieku. Wielu uważało wówczas, że konstrukcja, składająca się z jednego przęsła, nie wytrzyma i zawali się. Jednak most stoi do dziś. Jego tajemnicą jest 12 tys. pali wbitych w dno kanału. Podobnie jak Ponte Vecchio we Florencji, most Rialto posiada eleganckie sklepy mieszczące się w jego łukowatych galeriach. Zarówno w dzień jak i w nocy kręcą się tu turyści, zaczynają się szlaki turystyczne i spacery nad wodą.

Gdzie można zobaczyć: Wenecja.

„Ostatnia Wieczerza” Tintoretto

Ostatnia Wieczerza

Tintoretto, co znaczy mały farbiarz, zapożyczył od swoich starszych nauczycieli malarstwa, Michała Anioła i Tycjana, to co najlepsze widział w ich dziełach. Zbudowawszy swoje umiejętności, stworzył swoje ostateczne arcydzieło. "Ostatnia Wieczerza" powstała w szczytowym okresie renesansu i u szczytu jego talentu. Jego istotą jest nadprzyrodzone światło emanujące z jednej lampy i padające na głowy apostołów i Chrystusa pod różnymi kątami. Jest coś mistycznego w tym, jak granice obrazu rozciągają się w półmroku.

Gdzie można zobaczyć: Kościół San Giorgio Maggiore, Wenecja.

Palmanova

Palmanova

Zaraz, Palmanova to miasto, prawda? Tak, zgadza się, i zostało stworzone zgodnie z zasadami renesansu. Prawie każdy architekt miał projekty "idealnego" miasta, ale trudno było "przerobić" istniejące osiedla. Część rezultatów tych ulepszeń można zobaczyć w Ferrarze, Bolonii, Pienzy. Wszystkie one nie dorównują jednak klarownemu, geometrycznemu układowi Palmanova, zaprojektowanemu przez Vincenzo Scamozzi. To miasto-twierdza przetrwało do dziś w niezmienionej formie dziewięciobocznej gwiazdy z bastionami, ulicami promienistymi i centralnym sześciokątnym placem.

Gdzie można zobaczyć: prowincja Udine.

Koniecznie odwiedźcie jedne z najciekawszych i najpiękniejszych miejsc we Włoszech! Życzymy Wam nowych odkryć!

Dodaj komentarz

Restricted HTML

  • Dozwolone znaczniki HTML: <a href hreflang> <em> <strong> <cite> <blockquote cite> <code> <ul type> <ol start type> <li> <dl> <dt> <dd> <h2 id> <h3 id> <h4 id> <h5 id> <h6 id>
  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.
  • Adresy web oraz email zostaną automatycznie skonwertowane w odnośniki