Jak przedostać się z Londynu do Paryża

Między Londynem a Paryżem kursuje więcej połączeń niż między wieloma miastami w jednym kraju. Macie do wyboru pociąg pod kanałem La Manche, samolot, nocny autokar i własne auto. Różnice są ogromne: Eurostar dowiezie was z centrum do centrum w nieco ponad dwie godziny, autokar potrzebuje na to całej nocy, za to kosztuje kilka razy mniej.

Co wybrać — szybkie podsumowanie

• Eurostar — około 2 godzin 20 minut, z dworca St Pancras na Gare du Nord. Najszybciej i bez dojazdów na lotniska, ale cena mocno rośnie w miarę zbliżania się terminu.
• Samolot — sam lot to nieco ponad godzina, lecz z dojazdem na lotnisko, odprawą i drogą z lotniska do centrum wychodzi pół dnia.
• Autokar — najtaniej, od około 20 funtów, za to 7–9 godzin w fotelu.
• Samochód — opłaca się, gdy jedzie was kilka osób: i za tunel, i za prom płacicie od auta, a nie od pasażera.

Autokarem: najtaniej, ale najdłużej

Jeśli liczy się każdy funt, wybierzcie autokar. Przejazd zajmuje od nieco ponad 7 godzin do blisko 10 — część kursów jedzie nocą, więc tracicie noc, ale oszczędzacie cały dzień.

Uwaga na starsze poradniki. Z trzech firm, które wymieniano na tej trasie jeszcze kilka lat temu — Megabus, Eurolines i Ouibus — żadna już pod tą nazwą tu nie jeździ: Eurolines zniknął z rynku, a Ouibus przejął BlaBlaCar i kursuje dziś jako BlaBlaCar Bus. Obecnie Londyn z Paryżem łączą przede wszystkim FlixBus i BlaBlaCar Bus, a przy okazji kursów do Wielkiej Brytanii pojawia się na tej trasie także polski Sindbad.

Bilety kupione z wyprzedzeniem zaczynają się od około 19–20 funtów. W dniu wyjazdu ta sama trasa kosztuje zwykle trzy razy tyle — autokar bez wczesnej rezerwacji traci cały sens, bo przestaje być tani.

Pociągiem Eurostar

Eurostar to najszybszy i najwygodniejszy sposób na tę trasę. Wsiadacie na londyńskim St Pancras International, wysiadacie na paryskim Gare du Nord, a cała podróż trwa około 2 godzin 20 minut. Żadnych podmiejskich lotnisk — oba dworce leżą w centrum i mają połączenie z metrem, które znajdziecie na mapie paryskiego metra.

Ceny zaczynają się od kilkudziesięciu funtów przy rezerwacji kilka miesięcy wcześniej i rosną tym szybciej, im bliżej terminu. Bilet kupiony na kilka dni przed wyjazdem może kosztować kilka razy tyle — to najbardziej kapryśna cenowo opcja z całej listy.

Zaplanujcie też czas na dworcu. Eurostar zaleca, by na St Pancras zjawić się 75 minut przed odjazdem (w klasie Premier wystarczy 45 minut), bo przed wejściem do pociągu czeka was kontrola bezpieczeństwa i kontrola paszportowa. Bramki zamykają się 30 minut przed odjazdem i nie ma od tego odwołania — spóźnieni zostają na peronie.

Samolotem

Sam lot z Londynu do Paryża trwa nieco ponad godzinę i w promocji bywa tańszy od pociągu. Problem jest w tym, co dzieje się przed nim i po nim: dojazd na lotnisko, odprawa, bagaż i droga z lotniska do miasta. Tanie linie często lądują na lotnisku Beauvais, które od Paryża dzieli kilkadziesiąt kilometrów i przesiadka w autokar. Jeśli lecicie na Charles de Gaulle, sprawdźcie wcześniej dojazd z lotniska do centrum.

Z Londynu do Disneylandu

Tu trzeba powiedzieć wyraźnie: bezpośrednich pociągów Eurostar z Londynu do Disneylandu już nie ma. Połączenie do stacji Marne-la-Vallée–Chessy zostało zlikwidowane w czerwcu 2023 roku i nie wróciło. Jeśli traficie na poradnik, który je poleca, czytacie nieaktualny tekst.

Dziś jedziecie Eurostarem do Paryża, a z Paryża dalej pociągiem RER A, który dowozi pod samo wejście do parku w około 40 minut. Z przesiadką na cały przejazd trzeba zarezerwować pół dnia. Szczegóły opisaliśmy osobno: jak dojechać do Disneylandu z Paryża.

Jeśli nie chcecie kupować wszystkiego oddzielnie, w sprzedaży są pakiety z biletem jednodniowym i transportem z Paryża.

Samochodem: tunel albo prom

Samochód ma sens przede wszystkim wtedy, gdy jedzie was kilka osób, bo za przeprawę płacicie od auta. Przez kanał La Manche prowadzą dwie drogi.

LeShuttle przez tunel pod kanałem

LeShuttle (dawniej Eurotunnel) wwozi samochody na pokład pociągu i przewozi je z Folkestone w hrabstwie Kent do terminalu w Coquelles pod Calais. Sama przeprawa trwa 35 minut, pociągi odjeżdżają nawet cztery razy na godzinę, przez cały rok. Ceny zaczynają się od 59 funtów za samochód w jedną stronę, a w tej kwocie mieści się do dziewięciu pasażerów i tyle bagażu, ile zmieścicie w aucie.

Z Londynu do Folkestone jedzie się autostradą M20 — około 1,5 godziny. Na terminal macie dotrzeć nie później niż 30 minut i nie wcześniej niż 2 godziny przed odjazdem: na miejscu czeka rejestracja oraz kontrola bezpieczeństwa i paszportowa, a dopiero potem wjeżdżacie na pociąg. Z Coquelles do Paryża prowadzą autostrady A26 i A1 — jeszcze około 3 godzin jazdy.

Promem z Dover do Calais

Na trasie Dover–Calais pływają P&O Ferries, DFDS i Irish Ferries. Rejs zajmuje około 90 minut, a kursów jest w sumie kilkadziesiąt na dobę, więc nie musicie dopasowywać się do rozkładu. Z Londynu do Dover jedzie się drogami A2 i M2 — licząc korki, około 2 godzin. W Dover przechodzicie francuską kontrolę paszportową jeszcze przed wjazdem na prom. Z Calais do Paryża tak samo jak z Coquelles: A26 i A1, około 3 godzin.

Prom bywa tańszy od tunelu, zwłaszcza przy rezerwacji z wyprzedzeniem i poza wakacjami, ale przeprawa jest o godzinę dłuższa. Do kosztów doliczcie paliwo i francuskie opłaty za autostrady.

BlaBlaCar: gdy nie macie własnego auta

Zostaje jeszcze przejazd z kimś, kto samochód ma. BlaBlaCar kojarzy kierowców z wolnymi miejscami z pasażerami gotowymi dorzucić się do kosztów podróży. Serwis sam wylicza rozsądną cenę na podstawie długości trasy i nie pozwala kierowcom zarabiać na przejazdach — z Londynu do Paryża wychodzi zwykle około 25–35 funtów.

Dokumenty i kontrola graniczna

Niezależnie od środka transportu weźcie paszport. Wielka Brytania nie należy ani do Unii, ani do strefy Schengen, więc granicę przechodzicie w obie strony — także jadąc pociągiem. Za kierownicą miejcie przy sobie prawo jazdy, dowód rejestracyjny i ubezpieczenie auta.

Dwie rzeczy, których nie znajdziecie w starszych poradnikach:

• Wjazd do Wielkiej Brytanii wymaga od europejskich turystów elektronicznego zezwolenia ETA. Kosztuje 20 funtów, pozwala na pobyt do 6 miesięcy i każdy musi mieć własne — także dziecko. Wniosek składajcie wyłącznie na rządowej stronie gov.uk, bo pośrednicy liczą sobie więcej.
• Wjazd do strefy Schengen odbywa się od 10 kwietnia 2026 roku w systemie EES: zamiast pieczątki w paszporcie przejście granicy jest rejestrowane cyfrowo, razem ze zdjęciem twarzy i odciskami palców. Obywateli Polski i innych krajów UE to nie dotyczy, ale jeśli podróżujecie z paszportem spoza Unii, pierwsze przejście granicy potrwa dłużej.

Przed wyjazdem zajrzyjcie też do naszych 15 porad przed wyjazdem do Paryża, a jeśli szukacie noclegu — do tekstu o tym, gdzie w centrum Paryża szukać hotelu. Gdyby przed wyjazdem został wam jeszcze dzień w Londynie, bilety do tamtejszych atrakcji znajdziecie tutaj.