Igrzyska Olimpijskie 2024 w Paryżu: co po nich zostało
Igrzyska Olimpijskie w Paryżu trwały od 26 lipca do 11 sierpnia 2024 roku, a igrzyska paraolimpijskie od 28 sierpnia do 8 września. Dziś, dwa lata później, nie ma już trybun nad Sekwaną ani kolejek po bilety — ale miasto zostało zmienione i spora część tych zmian jest dostępna dla turystów za darmo albo za kilka euro.
Zebraliśmy wszystko, co po igrzyskach naprawdę zostało w Paryżu i okolicach: gdzie popływać w Sekwanie, co jest w olimpijskim basenie w Saint-Denis, co stało się z wioską olimpijską i czego — wbrew obietnicom — na wieży Eiffla już nie znajdziecie.
Kąpiel w Sekwanie: największa spadkobierczyni igrzysk
Oczyszczenie Sekwany było obietnicą złożoną przy okazji igrzysk i jedyną, która realnie zmieniła lato w Paryżu. W 2025 roku po około stu latach zakazu rzeka znów została otwarta dla pływaków, a od 2026 roku kąpieliska działają jako stały element sezonu letniego.
W Paryżu są trzy miejsca do kąpieli w Sekwanie:
- Bras Marie (Paryż Centrum, 4. okręg) — prawy brzeg między mostami Marie i Louis-Philippe, najmniejsze z kąpielisk: jednocześnie na terenie może przebywać 150 osób, a strefa do pływania ma około 370 m².
- Bercy (12. okręg) — quai de Bercy przy kładce Simone-de-Beauvoir, poniżej parku Bercy. Największe: 600 osób na terenie, z czego 300 w wodzie.
- Bras de Grenelle (15. okręg) — Port de Grenelle obok mostu Bir-Hakeim, z basenem o wymiarach 60 × 20 m. Jednocześnie 200 osób, z czego 150 w wodzie.
Wejście jest bezpłatne, kąpieliska są strzeżone przez ratowników i nie trzeba się na nie rezerwować. Sezon 2026 trwał od 4 lipca do 30 sierpnia, choć ostatni weekend przepadł z powodu burz. W Sekwanie wykąpało się wtedy około 120 tysięcy osób — o jedną piątą więcej niż w pierwszym sezonie 2025. Ratusz zapowiedział kolejny sezon w 2027 roku.
Zasady są te same na wszystkich trzech kąpieliskach: trzeba umieć pływać i mieć co najmniej 1,20 m wzrostu, dzieci do 14 lat wchodzą tylko z dorosłym, obowiązkowa jest boja wypornościowa (wypożyczają ją na miejscu), a przed wejściem do wody obowiązuje prysznic. Z wody wychodzi się pół godziny przed zamknięciem, a kąpielisko otwiera się tylko wtedy, gdy pozwalają na to prąd rzeki, pogoda i jakość wody — po ulewach bywa zamknięte.
Pamiętajcie o jednym: to atrakcja wyłącznie wakacyjna. Kąpieliska działają od początku lipca do końca sierpnia, więc jeśli przyjeżdżacie do Paryża jesienią albo zimą, znajdziecie tam tylko zamkniętą bramkę.
Poza Sekwaną miasto otwiera latem jeszcze dwa darmowe kąpieliska w kanałach: Bassin de la Villette w 19. okręgu (codziennie, zwykle 11:00–21:00) i Canal Saint-Martin w 10. okręgu (tylko w niedziele po południu). Nie są spadkiem po igrzyskach, ale działają na tych samych zasadach i bywają mniej oblegane.
» CZYTAJ TAKŻE – Sekwana z pokładu: tramwaj wodny i rejsy
Olimpijskie centrum pływackie w Saint-Denis
Centre Aquatique Olympique to jedyny obiekt zbudowany w Paryżu na igrzyska od zera z myślą o tym, co będzie po nich. Od 2 czerwca 2025 roku jest otwarty dla wszystkich i stoi dokładnie naprzeciwko Stade de France.
Po przebudowie z trybun olimpijskich zostało 3000 stałych miejsc (rozkładanych do 5000 na duże zawody), a w środku znajdziecie:
- basen sportowy 50 m na dziesięć torów oraz basen do skoków z trampolinami 1, 3 i 5 m,
- basen do nauki pływania i część rekreacyjną o powierzchni 368 m²,
- dziewięć kortów do padla (trzy w hali, sześć na zewnątrz),
- halę wspinaczkową o powierzchni około 1000 m² i podobnej wielkości strefę fitness,
- restaurację, bar i warsztat naprawy sprzętu sportowego.
Bilety są tańsze, niż większość turystów się spodziewa: wejście na halę basenową dla dorosłego kosztuje 6,50 €, a razem z częścią rekreacyjną 10 €. Dzieci w wieku 8–15 lat płacą 5,50 € za halę, a maluchy od 3 do 7 lat — 2,50 €. Wejście jednorazowe na fitness to 12 € w wariancie podstawowym.
Obiekt pracuje od rana (basen sportowy zwykle od 7:00) do wieczora, a ostatnie wejście do wody jest 45 minut przed zamknięciem. Bilety kupuje się przez stronę obiektu — nie ma gwarancji, że dostaniecie wejściówkę na miejscu, więc lepiej zarezerwować z góry. Uwaga na regulamin: kąpielówki typu bokserki i pianki są zabronione, a fotografowanie i filmowanie w hali — również.
Adres: 361–363 avenue du Président Wilson, 93200 Saint-Denis (wejście dla pieszych także od rue Jules Saulnier). Dojazd: metro 13 (Saint-Denis Porte de Paris, Carrefour Pleyel), metro 14 (Saint-Denis Pleyel), RER B (La Plaine–Stade de France), RER D (Stade de France–Saint-Denis), tramwaj T8.
Hotele w Paryżu i na przedmieściach przydadzą się, jeśli planujecie zwiedzanie północnych przedmieść — od Saint-Denis do centrum jest kwadrans metrem, a ceny noclegów bywają tam wyraźnie niższe.
» CZYTAJ TAKŻE – Bazylika Saint-Denis: grobowiec królów Francji
Stade de France: zwiedzanie i muzeum
Stadion nie powstał na igrzyska (stoi od 1998 roku), ale to on był sercem zawodów lekkoatletycznych i ceremonii zamknięcia. Od sierpnia 2025 roku obiektem zarządza nowy koncesjonariusz, a program imprez jest gęstszy niż przed igrzyskami: mecze rugby kadry Francji, finały klubowe, futbol amerykański i duże koncerty.
Dla turystów najważniejsze: stadion można zwiedzać od środka. Wycieczka „Les coulisses du Stade de France” trwa około 1,5 godziny, prowadzi przez szatnie i tunel dla zawodników, a w cenie jest też stała wystawa muzealna o historii obiektu i o igrzyskach 2024.
- dorosły: 18,50 €, młodzież 18–25 lat: 17 €, dziecko 5–18 lat: 11,50 €, do 5 lat bezpłatnie,
- bilet rodzinny (2 dorośli + 2 dzieci): 46 €,
- zwiedzanie po angielsku od 1 września do 31 marca: w środy, piątki, soboty i niedziele o 14:00,
- w dni imprez zwiedzanie się nie odbywa — sprawdźcie kalendarz przed wyjazdem.
Wejście dla zwiedzających jest przy bramie H. Dojazd: metro 12 (Front Populaire), metro 13 (Saint-Denis Porte de Paris), metro 14 (Saint-Denis Pleyel), RER B (La Plaine Stade de France) lub RER D (Stade de France–Saint-Denis).

Wioska olimpijska zamieniona w dzielnicę
Wioska sportowców rozciągała się na 52 hektarach na styku Saint-Denis, Saint-Ouen i L’Île-Saint-Denis. Po igrzyskach przebudowano ją na zwykłą dzielnicę mieszkaniową: około 2800 mieszkań i akademików dla blisko 6000 osób, prawie 72 tysiące m² biur, parter z lokalami usługowymi, dwa zespoły szkolne, żłobki i hala sportowa.
Pierwsi lokatorzy — studenci — wprowadzili się na koniec sierpnia 2025 roku, rodziny zaczęły się przeprowadzać od jesieni tego samego roku. Dla turysty ciekawe jest to, że cały teren jest zwykłą, otwartą i bezpłatnie dostępną dzielnicą: 6 hektarów zieleni, dziewięć tysięcy drzew i krzewów, kilometr promenady nad Sekwaną, place o olimpijskich nazwach i kładka nad rzeką. Można tam po prostu wejść i przespacerować się po miejscu, w którym mieszkało ponad dziesięć tysięcy sportowców.
Dojazd: metro 14 do stacji Saint-Denis Pleyel albo metro 13 do Carrefour Pleyel, dalej kilka minut pieszo. Jeśli chcecie usłyszeć historię tego miejsca, lokalne biura turystyczne prowadzą po wiosce spacery z przewodnikiem — po francusku, od około 15 € za osobę, zwykle dwie godziny.
Warto wiedzieć, że dzielnica wciąż się buduje — część parków i budynków jest w trakcie prac, więc nie liczcie na wykończoną pocztówkę.
Adidas Arena przy Porte de la Chapelle
Druga nowa budowa w samym Paryżu to hala przy Porte de la Chapelle w 18. okręgu, otwarta 11 lutego 2024 roku. Mieści około ośmiu tysięcy widzów (do dziewięciu tysięcy na koncertach) i dziś żyje pełnią życia: gra tu Paris Basketball — w Eurolidze i w lidze francuskiej — a między meczami odbywają się koncerty.
Bilety na koszykówkę zaczynają się od kilkunastu euro, na koncerty są wyraźnie droższe i często wyprzedane. Hali nie da się zwiedzić z przewodnikiem — wchodzi się tylko z biletem na konkretne wydarzenie. Przy obiekcie zostały dwie sale gimnastyczne dla okolicznych szkół i klubów, zielony dach oraz boisko do koszykówki na dachu.
Adres: 56 boulevard Ney, 75018 Paryż. Dojazd: metro 12 (Porte de la Chapelle) i tramwaj T3b.
Przy okazji: wielka hala pod La Défense, w której podczas igrzysk pływano i grano w koszykówkę, od 1 lipca 2026 roku nazywa się Plenitude Arena. Jeśli macie bilet na koncert w „Paris La Défense Arena”, to dokładnie ten sam budynek.
Grand Palais po remoncie
Remont Grand Palais ciągnął się od 2019 roku i był rozpisany pod igrzyska — podczas zawodów w nawie walczyli szermierze i taekwondziści. Pełne otwarcie dla publiczności nastąpiło 6 czerwca 2025 roku.
Dziś to znowu jedna z największych przestrzeni wystawowych w mieście: odrestaurowana konstrukcja i szklany dach nawy, uporządkowane galerie narodowe, nowe windy i podjazdy. Bilety na wystawy kosztują zwykle od 13 do 19 €, a obiekt jest otwarty od wtorku do niedzieli, z dłuższym otwarciem w piątki. Godziny bywają różne dla różnych wystaw, więc kupujcie bilety online i tam sprawdzajcie rozkład.
Jesienią i zimą 2026/2027 w Grand Palais można zobaczyć dużą wystawę „Cezanne et nous” (do 17 stycznia 2027). Adres: Square Jean Perrin, 17 avenue du Général Eisenhower, 75008 Paryż; metro 1 i 9 (Franklin D. Roosevelt), metro 1 i 13 (Champs-Élysées–Clemenceau), RER C (Invalides).
Czego już nie ma: kółka z wieży Eiffla i inne znikające pamiątki
Najczęstsze rozczarowanie turystów, którzy przyjeżdżają „zobaczyć olimpijski Paryż”, dotyczy wieży Eiffla.
- Olimpijskie kółka zdjęto z wieży Eiffla w nocy z 26 na 27 września 2024 roku i od tamtej pory na nią nie wróciły. Oryginalna konstrukcja — 29 metrów szerokości i około 30 ton stali — została przetopiona i wykorzystana jako belki w nowej siedzibie producenta. Ratusz chce powiesić lżejszą, trwałą wersję, ale na przeszkodzie stoi prawo: symbol należy do Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego i jego eksponowanie poza czasem igrzysk wymaga zmiany przepisów.
- Paraolimpijskie agitos z Łuku Triumfalnego były instalacją tymczasową i zniknęły stamtąd jeszcze we wrześniu 2024 roku.
- Tymczasowa hala na Polu Marsowym, w której rozgrywano judo i zapasy, została rozebrana w 2025 roku. Trawniki przed wieżą wróciły na swoje miejsce.
- Plac Zgody gościł sporty uliczne — skateboarding, BMX, breaking i koszykówkę 3×3 — w konstrukcjach rozebranych od razu po igrzyskach. Dziś plac jest w trakcie dużej przebudowy na bardziej zielony i pieszy, więc spodziewajcie się tam raczej płotów budowy niż olimpijskich śladów.
- Wieża Eiffla nie została przemalowana na złoto — zapowiedzi z lat 2022–2023 nie doszły do skutku, wieża zachowała swój opatentowany odcień „Eiffel Grey”.
Znicz olimpijski wraca co lato — ale tylko do 2027 roku
Najbardziej spektakularna pamiątka po igrzyskach lata nad Paryżem tylko w sezonie. Olimpijska czasza — balon na hel o średnicy 22,4 m, zaprojektowany przez Mathieu Lehanneura — wraca każdego lata do Ogrodu Tuileries, dokładnie na miejsce, w którym zapłonęła 26 lipca 2024 roku.
W 2026 roku stała tam od 21 czerwca do 14 września. Wejście jest bezpłatne i bez rezerwacji, wchodzi się od 113 rue de Rivoli, a co wieczór o zachodzie słońca czasza unosi się w powietrze — gdy ogród jest już zamknięty, można to oglądać spoza ogrodzenia. W 2025 roku obejrzało ją około 2,5 miliona osób.
Według komunikatu ratusza z czerwca 2026 roku lato 2027 ma być ostatnią edycją. Jeśli chcecie zobaczyć olimpijski znicz w powietrzu, to realnie został na to jeden sezon — wakacje 2027.
Olimpijskie ślady, które zostały w mieście na stałe
- Dziesięć złotych posągów wybitnych Francuzek z ceremonii otwarcia stoi dziś przy rue de la Chapelle w 18. okręgu. Wstęp bezpłatny, przy każdym cokole jest kod QR z opisem. Wśród nich Simone Veil, Simone de Beauvoir, Olympe de Gouges, Louise Michel i Alice Milliat.
- Stała rzeźba olimpijska Alison Saar w ogrodzie Charles-Aznavour u podnóża Pól Elizejskich (8. okręg), odsłonięta 23 czerwca 2024 roku: brązowa postać z pochodnią, otoczona krzesłami, z kółkami olimpijskimi wpisanymi w okrąg o średnicy około 5,4 m.
- Około czterdziestu tablic z nazwami ulic wykonanych w olimpijskiej identyfikacji wizualnej — emaliowanych tak samo jak zwykłe paryskie tabliczki. Są w każdym okręgu, a w centrum między innymi na Polu Marsowym, przy Grand Palais, na Placu Zgody, przy moście Austerlitz, moście Jena, na Place de la Sorbonne i w Ogrodzie Luksemburskim.
- Most Jena — ten z najlepszym widokiem na wieżę Eiffla — został po igrzyskach zamknięty dla samochodów prywatnych. Jeżdżą po nim autobusy, taksówki i służby, a resztę przestrzeni przejęli piesi i rowerzyści. To dziś jedno z najwygodniejszych miejsc na zdjęcie wieży.
- Olimpijskie pasy rowerowe: z sześćdziesięciu kilometrów trasy zbudowanej między obiektami około trzydziestu leży w samym Paryżu i zostało na stałe. Można nimi dojechać rowerem od centrum aż do hali przy Porte de la Chapelle.
Transport, który został po igrzyskach
To zmiana, z której skorzystacie przy każdej wizycie w Paryżu, nawet jeśli sport was nie interesuje.
- Metro 14 pojechało 24 czerwca 2024 roku na oba końce: na północ do Saint-Denis Pleyel i na południe do lotniska Orly. Linia ma dziś 21 stacji, z czego osiem nowych.
- Z lotniska Orly do centrum jedzie się metrem bez przesiadek — ze Saint-Denis Pleyel na Orly trasę pokonuje się w około 40 minut.
- Przejazd na lotnisko wymaga specjalnego biletu Ticket Paris Région Aéroports: 14 € w taryfie normalnej i 7 € ulgowej (stawki obowiązują od 1 stycznia 2026 roku). Bilet jest ważny we wszystkich strefach, pozwala na przesiadki w ciągu dwóch godzin i wgrywa się go na kartę Navigo Easy albo do telefonu. Nie działa w autobusach, tramwajach ani w shuttle’ach lotniskowych.
- Przy okazji igrzysk wydłużono też metro 11 o sześć stacji do Rosny-sous-Bois i tramwaj T3b za Porte Maillot.
» CZYTAJ TAKŻE – Transport w Paryżu: czym najlepiej się przemieszczać
Olimpijskie miejsca poza Paryżem
Colline d’Élancourt — najwyższe wzniesienie regionu, na którym rozegrano zawody kolarstwa górskiego, od 17 maja 2025 roku jest znów otwarte dla wszystkich. Wstęp jest bezpłatny, teren działa całą dobę przez cały rok, a trasy rowerowe są oznaczone od zielonych dla rodzin po czarne, jest też pumptrack i ścieżki piesze. Kask na trasach MTB jest obowiązkowy, a rowerów na miejscu nie wypożyczają — trzeba przyjechać ze swoim. Wejście: rue Alain Colas, 78990 Élancourt, parking bezpłatny.
Vélodrome National w Saint-Quentin-en-Yvelines — olimpijski tor kolarski — jest otwarty także dla początkujących. Pierwsza jazda po torze z instruktorem kosztuje od 39,20 €, a zajęcia BMX dla dzieci od piątego roku życia od 24 €. Adres: Place de la Paix Céleste, 78180 Montigny-le-Bretonneux; rezerwacja przez stronę operatora.
Jedyna duża wystawa o igrzyskach nie jest w Paryżu, a w Nicei. Muzeum Narodowe Sportu na stadionie Allianz Riviera pokazuje od 11 lutego 2026 roku ekspozycję „Un été 2024”: ponad pięćset obiektów — medale, pochodnie, stroje sportowców, kostium Ayi Nakamury z ceremonii otwarcia i replikę olimpijskiej czaszy. Wystawa ma być pokazywana i rozbudowywana aż do zimowych igrzysk 2030 we Francji. Bilet na jedną ekspozycję kosztuje 8 €, na obie 10 €, a osoby do 18. roku życia wchodzą bezpłatnie. Od września do maja muzeum jest otwarte od wtorku do niedzieli w godzinach 10:00–17:00.
Kupuj bilety na podróże pociągiem w całej EuropieCzy po igrzyskach warto przyjechać do Paryża?
Jeśli szukacie olimpijskiej dekoracji, to się spóźniliście — kółka, agitos i tymczasowe stadiony zniknęły zgodnie z planem. Ale jeśli pytanie brzmi „co z tego zostało dla mnie jako turysty”, to lista jest konkretna: kąpiel w Sekwanie w środku miasta za darmo, olimpijski basen z trampolinami za 10 €, metro z lotniska Orly, odnowiony Grand Palais, nowa dzielnica do przespacerowania w Saint-Denis i jedno lato 2027, w którym znicz jeszcze raz wzniesie się nad Tuileries.
Paryż: wybierz hotel» CZYTAJ TAKŻE – Gdzie się zatrzymać w Paryżu: ranking dzielnic
Udanego zwiedzania!
Shinnosuke Ando / unsplash.com
Henrique S. Ruzzon / unsplash.com
Robert Underwood / commons.wikimedia.org / CC BY-SA 2.0
XAVIER PHOTOGRAPHY / Unsplash
Carlos Cantero / Unsplash
Mathias Reding / Unsplash
mangMangW / Flickr / CC-BY 2.0
The Paris Photographer / unsplash
WikiImages / pixabay.com
Dodaj komentarz
Chcesz się przyłączyć do dyskusji?Feel free to contribute!