Londyn i Paryż to dwa bieguny, którym przez całe życie udawało się delikatnie balansować między stanami konfrontacji i wzajemnego przyciągania. Nie bez znaczenia było tu położenie geograficzne obu europejskich stolic: oddzielają je dwa pasma lądu i cieśnina morska o szerokości 32 kilometrów w najwęższym miejscu. W dzisiejszych czasach kontynentalną Europę i Wielką Brytanię łączy tunel, po którym kursuje pociąg Eurostar.
» CZYTAJ TAKŻE – Jak przedostać się z Londynu do Paryża
Dokąd jeżdżą pociągi Eurostar?
W XIX wieku podróż z Paryża do Londynu była długa i męcząca. Najpierw pociągiem do Calais, potem promem przez kanał La Manche, a następnie ponownie pociągiem z Dover do Londynu. Przy sprzyjających harmonogramach podróż zajmowała co najmniej 10 godzin. Ile tylko niedogodności i niebezpieczeństw doznawali biedni podróżnicy Wielką Brytanię nie będziemy nawet o tym wspominać.
Oczywiście później między Anglią a Francją wprowadzono transport lotniczy i promy kolejowe, ale ludzie nadal marzyli o nieprzerwanym połączeniu przez podziemny korytarz pod wodami cieśniny.
Marzenie spełniło się 6 maja 1994 roku, kiedy otwarto tunel kolejowy pod Kanałem La Manche. Dziś podróż z Brukseli, Lille lub Paryża do Londynu pociągiem Eurostar trwa nieco ponad 2 godziny — w ciągu jednego dnia możecie zwiedzić Londyn i wrócić. A bilety można kupić nawet nie wychodząc z domu na tej stronie internetowej.
Kupić bilet» CZYTAJ TAKŻE – Co zobaczyć w Londynie w 1 dzień – trasa i mapa
Historia Eurotunelu
Pierwszy projekt tunelu dla powozów konnych pod kanałem La Manche został wymyślony przez Francuzów. Wszystko to wydawało się dość naiwne w porównaniu z technologią tamtych czasów, dlatego pozostało na poziomie szkiców.
W miarę rozwoju kolei i metra powstały bardziej zaawansowane projekty. Obie strony nawet wydrążyły całkiem udane próbki tuneli, ale brytyjski parlament obawiał się inwazji na tyle, że uznał nowy projekt za zbyt ryzykowny dla bezpieczeństwa narodowego.
Anglicy byli ostrożni przez następne 100 lat. Wreszcie pod koniec XX wieku Francja i Wielka Brytania pokonały wszystkie różnice i przystąpiły do pracy. Wiertnice poruszały się z obu stron i co tydzień zbliżały się do siebie o około ćwierć kilometra.
Wreszcie w grudniu 1990 roku spotkały się — i to z iście snajperską precyzją, bo błąd wynosił zaledwie 35 cm. Na uroczyste otwarcie trzeba było poczekać jeszcze trzy i pół roku: tunel otwarto 6 maja 1994 roku, a wstęgę przecinali królowa Elżbieta II i prezydent François Mitterrand.
Jednak, aby ruch stał się w rzeczywiście szybki, potrzebne było kolejne 10 lat na budowę nowej linii High Speed 1, biegnącej przez terytorium angielskie.
Parametry techniczne tunelu
Eurotunel składa się z trzech równoległych korytarzy: dwa z nich są używane do przemieszczania się pociągów w obie strony, a trzeci jest korytarzem serwisowym do konserwacji głównych torów i ewakuacji awaryjnej.
Prędkość przelotowa pociągów Eurostar wynosi 300 km/h, a w samym tunelu składy jadą wyraźnie wolniej.
Eurotunel nie jest najdłuższym tunelem kolejowym na świecie — ma około 50 km i wyprzedza go kilka tuneli alpejskich i japońskich. Ma jednak inny rekord, którego nikt mu dotąd nie odebrał: 37,8 km jego długości biegnie pod dnem morza i żaden tunel na świecie nie ma dłuższego odcinka podwodnego.
Oprócz pociągów pasażerskich Eurostar tunelem jeżdżą składy towarowe oraz wahadłowe pociągi LeShuttle, które wwożą na pokład samochody, autokary i ciężarówki razem z kierowcami i pasażerami.
» CZYTAJ TAKŻE – Jak podróżować po Francji pociągiem: ceny, bilety, odległości
Ciekawostki o Eurotunelu
Podczas budowy Eurotunelu brytyjski obszar wzrósł o 90 akrów – Anglicy stworzyli sztuczny przylądek Shakespeare’a.
Zdarzały się oczywiście sytuacje awaryjne — tunel działa już ponad trzydzieści lat. Niektóre z nich, związane z pożarami, były dość poważne. Jednak system bezpieczeństwa sprawdził się całkiem nieźle – nie odnotowano ofiar śmiertelnych.
Nielegalni migranci są prawdziwym problemem dla Eurotunelu. Mimo środków ochrony, wkradają się do kontenerów, chwytają się składów i próbują przedostać się przez tunel pieszo.
W lipcu 2014 roku Chris Froome, świeżo po zwycięstwie w Tour de France, przejechał tunel rowerem — jako pierwszy człowiek, któremu udało się to bez zatrzymania. Całą trasę pokonał w 55 minut, a przejazd zorganizowano oficjalnie, w porozumieniu z operatorem tunelu.
Najprawdopodobniej te wyścigi pozostaną jedynymi w swoim rodzaju, ponieważ na szali jest bezpieczeństwo dużego projektu dwóch państw i życie wielu setek osób.
» CZYTAJ TAKŻE – Wycieczka rowerowa po Prowansji. Trasa, mapa
Jak pojechać pociągiem Eurostar do Londynu?
Oczywiście pierwszym krokiem jest zakup biletu. Najłatwiej jest to zrobić na tej stronie internetowej. Cena biletu może was zaskoczyć, ale nie da się tego uniknąć: za szybkość trzeba zapłacić niezłą sumę. Ale są dostępne opcje.
Bilety kupione z wyprzedzeniem są nieporównywalnie tańsze. Ten sam przejazd Paryż – Londyn, zarezerwowany dzień przed wyjazdem, potrafi kosztować kilkaset euro, a kupiony mniej więcej miesiąc wcześniej — kilkadziesiąt. Różnica jest kilkukrotna, więc na tej trasie rezerwacja na ostatnią chwilę jest najdroższym możliwym wyborem.
Pociągi Eurostar wyruszają z dworca Gare du Nord w Paryżu. Dla ich obsługi istnieje specjalny terminal, a dla pasażerów przeznaczona jest oddzielna poczekalnia. Przed podróżą pociągiem należy:
- przyjść na dworzec 75 minut przed odjazdem (w klasie Premier wystarczy 45; bramki zamykają się 30 minut przed odjazdem)
- przejść kontrolę biletów
- przejść francuską i brytyjską kontrolę paszportową
- zjechać na peron na schodach ruchomych
- wejść do pociągu, schować bagaż i zająć swoje miejsce
Powrót do Francji będzie wymagać tych samych działań.
Pamiętajcie, że Wielka Brytania nie należy do strefy Schengen. Do podróży pociągiem Eurostar potrzebny jest paszport, a nie dowód osobisty. Do tego dochodzą dwie nowe formalności: wjazd do Wielkiej Brytanii wymaga od europejskich turystów elektronicznego zezwolenia ETA za 20 funtów (wniosek tylko na rządowej stronie gov.uk, osobno dla każdej osoby), a przy wjeździe do strefy Schengen od 10 kwietnia 2026 roku działa system EES — zamiast pieczątki w paszporcie granicę rejestruje się cyfrowo, ze zdjęciem twarzy i odciskami palców. Obywateli Polski i innych krajów UE EES nie dotyczy.
Do obsługi pociągów Eurostar po obu stronach kanału zbudowano osobne linie dużych prędkości. Skład rozpędza się po francuskiej stronie, w okolicach Calais nurkuje pod ziemię i w ciemności jedzie około 20 minut, a potem pędzi angielską linią High Speed 1 do samego centrum Londynu. Cały przejazd zajmuje około 2 godzin 20 minut i kończy się na stacji St Pancras.
I jedna rada na koniec: przed wyjazdem sprawdźcie prognozę pogody w Londynie oraz kalendarz francuskich strajków — to dwie rzeczy, które najczęściej psują plany na tej trasie.
» CZYTAJ TAKŻE – Co robić w Londynie? 20 pomysłów
Gdzie jeszcze można pojechać pociągiem Eurostar?
Ci, którzy chcą maksymalnie wykorzystać swój czas przy minimalnym wysiłku, mogą być zainteresowani jednodniową wycieczką do Londynu z przewodnikiem i rejsem po Tamizie. Wsiądźcie do pociągu w Paryżu, spędźcie cały dzień w Londynie, a wieczorem spokojnie wróćcie do swojego paryskiego hotelu! Wcześniej taka podróż była trudna do wyobrażenia.
» CZYTAJ TAKŻE – 10 rad dla turysty przed podróżą do Londynu
Ale to nie wszystko — i tutaj wiele się zmieniło. Eurostar połączył się z belgijskim Thalysem i oba połączenia działają dziś pod jedną marką, przez co siatka połączeń obejmuje pięć krajów: Wielką Brytanię, Francję, Belgię, Holandię i Niemcy.
Bez przesiadki dojedziecie do Londynu, Paryża, Brukseli, Amsterdamu, Rotterdamu i Lille. Z jedną przesiadką sieć Eurostara dowozi dalej: do Antwerpii, Liège, Kolonii, Akwizgranu, Dusseldorfu, Dortmundu, Essen i Duisburga, a także na lotniska Schiphol i Paryż-Charles de Gaulle oraz do Disneylandu pod Paryżem.
Dwie rzeczy, które często wracają w starszych tekstach, już nie działają tak jak kiedyś. Bezpośredniego pociągu z Londynu nad Morze Śródziemne nie ma od 2020 roku — do Awinionu, Aix-en-Provence i Marsylii trzeba się dziś przesiadać w Lille albo Paryżu. Podobnie skończył słynny zimowy pociąg narciarski: Eurostar odwołał go w 2020 roku i nie przywrócił, a w jego miejsce działa oferta Eurostar Snow z przesiadką do stacji w alpejskich kurortach — Chambéry, Albertville, Moûtiers, Aime-la-Plagne, Landry i Bourg-Saint-Maurice.
Życzymy przyjemnej i szybkiej podróży z Eurostar Express!
PublicDomainPictures / Pixabay 
Jebulon / commons.wikimedia.com / CC0 1.0 
PR180.2 / commons.wikimedia.com / CC BY-SA 2.0 
Myrabella / Wikimedia Commons / CC-BY-SA-3.0 
Roland Epple / unsplash.com 
Pixabay
Public domain / pxhere.com
Dodaj komentarz
Chcesz się przyłączyć do dyskusji?Feel free to contribute!